Javascript must be enabled in your browser to use this page.
Please enable Javascript under your Tools menu in your browser.
Once javascript is enabled Click here to go back to ads
Skip to content
Narrow screen resolution Wide screen resolution Auto adjust screen size Increase font size Decrease font size Default font size

بانک اطلاع رسانی قرقیزستان

صفحه اصلي arrow اطلاعات عمومي قرقيزستان arrow تاريخ و جغرافياي قرقيزستان
تاريخ و جغرافياي قرقيزستان چاپ ايميل
05 فروردين 1387,ساعت 22:13:18
-جغرافياي قرقيزستان:
 قرقيزستان در حدود 200 هزار كيلومتر مربع مساحت دارد كه هشتاد و پنجمين كشور از نظر مساحت در جهان است، قرقيزستان با كشورهاي قزاقستان (1051 كيلومتر)، ازبكستان (1099 كيلومتر)، تاجيكستان (780 كيلومتر) و چين (858 كيلومتر) همرز است. قرقيزستان داراي هفت استان است. بيش از 80 رشته كوه در اين كشور وجود دارد كه مجموعا 94 درصد از مساحت اين كشور را پوشانده است؛ در اين كشور 14قله وجود دارد كه بيش از 6 هزار متر ارتفاع دارند و 24 قله نيز وجود دارد كه از قله مونبلان در اروپا بلندترند. مهمترين قلل معروف اين كشور عبارتند از:« قله پابدا ( پيروزي)‍»(7439 متر)، «قله لنين» (7134 متر)، «قله خان تنگري» (6995 متر)  مي باشد. مهمترين رشته كوه قرقيزستان «آلاتو» است كه داراي 480 قله مي باشد كه ارتفاع مجموع اين قلل به 400 كيلومتر مي رسد. بلندترين قله در بخش مركزي اين رشته بين دو رودخانه «آلا- آرچاي» و «علم الدين» واقع شده است. رشته كوههاي تيان شان بيش از 100 هزار كيلومتر از خاك قرقيزستان را پوشانده و طولي حدود 2500 كيلومتر از شمال چين تا غرب قرقيزستان ادامه دارد. 3/4 درصد از اين كشور را آب و 1/5 درصد را جنگل پوشانده است.
قرقيزستان و جاده ابريشم:راه هفت هزار كيلومتري باستاني ابريشم كه شرق و غرب جهان را به يكديگر وصل مي كرده است، از سرزمين كنوني قرقيزستان عبور مي كرد و در واقع اين كشور دروازه ورود و خروج به نقطه آغازين اين راه يعني چين بوده است. 3 شاخه از اين راه باستاني از قرقيزستان عبور مي كرده است: شاخه جنوبي كه از شهرهاي ترمز، سمرقند، قزل سو عبور مي كرده و پس از عبور از شهر ايركيشتام به شهر كاشغر مركز كنوني ايالت سينگ كيانگ چين مي رسيده است . دوم شاخه فرغانه بوده كه از سمرقند به خجند و نهايتا شهر اوش در جنوب قرقيزستان وصل بود و سوم شاخه شمالي نيز از شهر تاشكند به چيمكنت، تراز، قره بالتا و نهايتا از كنار درياچه ايسي كوول به چين وصل مي شد.
قبيله در قرقيزستان (سانجيرا/Sanjira): قبيله در فرهنگ مردم قرقيزستان نقش قابل ملاحظه اي دارد. در حال حاضر در حدود 30 قبيله تاثير گذار در اين كشور وجود دارند كه برخي شمالي (تاگاي) و برخي نيز جنوبي(ايچ كيليك) مي باشند كه همواره رقابت سياسي براي به دست گرفتن قدرت در اين كشور نيز ميان آنها وجوددارد. برخي از قبايل شمالي عبارتند از ساري باگيش (آقايف رئيس جمهوري سابق از اين قبيله بود)، سولتو، باگيش و بوگو و مهمترين قبايل جنوبي نيز عبارتند از آديجن، قادرشاه، كاراتيت، نايمن، بوستان و كيسيك .
زلزله در قرقيزستان: سابقه وقوع زلزله هاي سنگين در قرقيزستان كه به توان آنرا در رديف زلزله هاي قابل توجه منطقه و دنيا قرار دارد، اتفاق نيافتاده است. ولي در نزديكي بيشكك يعني در شهرهاي آلماتي و تاشكند سابقه اينگونه زلزله ها وجود دارد كه بيشكك را نيز تحت تاثير قرار داده است، با اين وجود در طول سال زلزله هاي با ريشتر پايين در مناطق مختلف كشور اتفاق مي افتد.
مايلي سوو: بر اساس گزارش سال 2006 موسسه blacksmith شهر مايلي سوو در استان جلال آباد در جنوب قرقيزستان يكي از 10 شهر آلوده جهان است. مايلي سوو شهري معدني وزلزله خيز است كه بر اساس اين گزارش و از نظر شاخص هاي سلامتي (جسمي- رواني) از آلوده ترين شهر هاي جهان شناخته شده است. علت اين امر نيز وجود زباله هاي هسته اي در نزديكي اين شهر است. معادن اورانيوم اين شهر در فاصله سالهاي 1946 تا 1967 توسط شوروي مورد بهره برداري قرار مي گرفت. در اين مدت بيش از 100 متر مربع اوره اورانيوم از اين معدن استخراج و فرآوري شد كه براي توليد اولين بمب اتم شوروي مورد استفاده قرار گرفت. بر اساس گزارش موسسه مذكور بيش از 25 هزار نفر معرض خطر تشعشات اين زباله ها هستند. هزينه پاكسازي اين منطقه نيز 15 ميليون دلار برآورده شده است

كاوش هاي باستانشناسي نشان مي دهد كه از دوره عصر حجر در سرزمين كنوني قرقيزستان انسان زندگي مي كرده است. در قرون 2و 3 قبل از ميلاد قوم هووت و قبل از آن نيز ساكسها،اوسانيس ها و داوان ها در اين سرزمين حاكم بوده اند. در دوره اي از تاريخ حاكمان قرقيزستان شهرت بسيار داشته اند و محدوده سلطه آنها تا نزديكي سيبري هم بوده است. گروهي از ساكنان اين سرزمين كه در شمال قرقيزستان كنون ساكن بوده اند از قرن 5ميلادي اولين تلاش خود براي ايجاد زبان نوشتاري قرقيزي را شروع كند. در سال 1863شمال قرقيزستان و در سال 1876 جنوب قرقيزستان به خاك روسيه ضميمه شد. در سال 1918 قرقيزستان جزئي از جمهوري سوسياليستي تركستان شد و در 1925 نيز بعنوان منطقه خودمختار قرقيزستان حيات سياسي جديدي را شروع كرد و در نهايت در اكتبر 1990 اين كشور به استقلال رسيد و كشور جمهوري قرقيزستان براي نخستين بار در سرزمين فعلي آن شكل گرفت.

تاريخ بروز رساني ( 12 مهر 1387,ساعت 12:39:03 )